ارزشيابی عملكردی

 در اين مقاله به چكيده و خلاصه تعريف بعضي از اصطلاحات رايج در ارزشيابي مي پردازيم.

 *تعريف اندازه گيري:

 در اندازه گيري ويژگي ها يا صفات اشياء و افراد تعيين مي گردند و مقدار آن ويژگي ها يا صفات به صورت عدد و رقم گزارش مي شوند.

 *تعريف آزمون:

 براي اندازه گيري ويژگي هاي مختلف اشياء و افراد از وسايل مختلفي استفاده مي شود. مثلاً براي اندازه گيري ويژگيهاي فيزيكي ، مثل طول و وزن افراد از متر يا ترازو استفاده مي شود.

آزمون وسيله اي براي انجام فرآيند اندازه گيري  ومعمول ترين وسيله اندازه گيري  صفات رواني فرد یا گروهی از افراد  است.

 *تعريف آزمودن:

بنا به تعريف فوق وقتي كه براي اندازه گيري يكي از ويژگيهاي رواني يا ترتيبي يك فرد يا گروهي از افراد از آزمون استفاده مي شود به اين فعاليت آزمودن گفته مي شود.

 *تعريف سنجش:

مفهوم گسترده اي نسبت به آزمون و اندازه گيري دارد. در حقيقت سنجش گرد آوري اطلاعات با فنون و روشهاي مختلف است و يك تحليل جامع و چند وجهي از رفتار و عملكرد هاست. سنجش در امور كيفي است ولي آزمون و اندازه گيري بيشتر به كميت توجه دارند.

  *تعريف ارزشيابي:

 به طور ساده به تعيين ارزش براي هر چيزي يا داوري ارزشي كردن  "ارزشیابی" گفته مي شود.

ارزشیابی يك فرآيند نظامدار براي جمع آوري ، تحليل و تفسير اطلاعات  است به اين منظور که تعيين شود آيا هدفهاي مورد نظر تحقق يافته اند يا در حال تحقق پيدا كردن هستند و به چه ميزاني؟

 *آزمونهاي عملكردي:

در آزمونهاي عملكردي كه به آنها آزمونهاي واقعي نيز گفته مي شود فرآيند ها و فرآورده هاي يادگيري دانش آموزان و دانشجويان به طور مستقيم سنجش مي شوند.

چون در آزمون هاي كتبي نمي توان بعضي از بازده هاي يادگيري را سنجش نمود مي توان با آزمونهاي عملكردي آنها را سنجيد.

  آزمونهاي عملكردي با مهارت سر و كار دارند. مهارت در استفاده از فرآيند ها و شيوه هاي اجرايي و نيز مهارت در توليد فرآورده ها.

 الف)انواع آزمونهاي عملكردي :

 آزمونهاي عملكردي بسيار متنوع اند اما در اين جا چهار نوع مهم آنها را مي آوريم:

1-  آزمون كتبي عملكردي

2-  آزمون شناسايي

3-  آزمون انجام عملكرد در موقعيتهاي شبيه سازي شده

4-  نمونه ي كار

 1-آزمون كتبي عملكردي:

 آزمون کتبی  عملکردی عمدتاً بر كار بست علم و دانش و مهارت در موقعيتهاي عملي يا شبيه سازي شده  تأكيد مي کند در اين گونه آزمونهاي عملكردي يا بازده هاي پاياني مورد سنجش قرار مي گيرند يا مراحل مياني عملكرد براي رسيدن به بازده .

طراحی يك مدار الکتریکی ، تهيه نمودار ستوني ،نوشتن يك داستان كوتاه ساختن ورسم کروکی آدرس منزل نمونه هایی از این نوع آزمون هستند.

2- آزمون شناسايي:

 روشی است براي سنجش توانایی فراگیران در تشخيص ويژگيها، محاسن، معايب و موارد استفاده امور مختلف.

مثلاً مواجه كردن فراگير با يك اتصالي در يك دستگاه برق و درخواست از او براي شناسايي عيب مدار با استفاده از ابزارها و وسايل. 

 3-آزمون عملكرد در موقعيتهاي شبيه سازي شده:

 در اين آزمون از فراگير خواسته مي شود تا در يک موقعيت شبيه سازي شده يا مصنوعي  همان اعمالي را انجام دهد كه در موقعيتهاي واقعي ضروري هستند.

كار در آزمايشگاه يا كارگاه در درس علوم يا حرفه و فن نمونه ای از آزمون عملكرد در موقعیت های شبيه سازي شده است.

در بعضي مواقع براي آموزش از اين آزمون استفاده مي شود مثل آموزش رانندگي  يا آموزش خلباني كه در محلي كه مثل اتومبيل يا هواپيما شبيه سازي شده است انجام مي گيرد.

 4-آزمون نمونه ي كار:

  در اين آزمون از فراگير خواسته مي شود تا اعمالي انجام دهد كه معرف عملكرد واقعي او در محيط هاي طبيعي است. البته بايد شرايط انجام كار كنترل شده باشد.

 كنفرانس دادن و روش تدريس در كلاس توسط دانش آموزان و دانشجويان نوعي آزمون نمونه كار است.

*تذكر : تحقيق يك نوع آزمون نمونه كار است.

 ب)مراحل تهيه آزمون هاي عملكردي:

 ساخت وتهيه آزمونهاي عملكردي با ساير آزمونها تفاوت دارد چون اين آزمونها وقت بيشتري نياز دارد و نمره گذاري آنها مشكل است . پس در مراحل تهيه آزمونهاي عملكردي به موارد زير توجه كنيد:

 1-     بازده ي مورد نظر عملكرد را مشخص كنيد.

مثال:

*با استفاده از يك دماسنج دما را تا دهم درجه اندازه گيري كند.

* اتومبيلي را بدون زير پا گذاشتن هيچ يك از مقررات ايمني رانندگي ، در دو چهار راه براند.

 2-    موقعيت آزمون را وقع بينانه برگزينيد.

 موقعيت ها و شرايطی را كه قرار است عملكرد مورد نظر درآن سنجيده شود را بيازمائيد و به گونه اي انتخاب كنيد كه همه ي جوانب امر ، از جمله ملاحظات اقتصادي ، زماني ، انساني ، عملي و ... را منظور كرده باشند.

مثال در آزمون مهارت هاي كمكهاي اوليه استفاده از دستگاه هاي گران قيمت و كمياب براي آزمون مهارت آزمون شوندگان ممكن است بسيار خطرناك يا مستلزم صرف هزينه هاي بسيار زياد است.

 3-   از راهنماييها و دستور العملهايي  روشن که موقعيت آزمون را مشخص مي كنند استفاده نمايند.

 منظور از اين پيشنهاد آن است كه دستورالعملهايي  بايد براي آزمون فراهم شوند كه در آنها عملكرد مورد نظر و شرايطي كه در آن قرار است عمكرد نشان داده شود مشخص گردند.

4- از روشها و فنون گوناگون مشاهده در نمره گذاري و ارزشيابي استفاده كنيد.

روشهاي مشاهده در ارزيابي عملكرد عبارتند از : فهرست وارسي ، مقياس درجه بندي ، سياهه ي رفتار يا مشاهده مستقيم وپوشه كار



تاريخ : 90/09/19 | 20:26 | نويسنده : سیدعلی کاظمی ورزنه |

مراحل نوشتن طرح درس

مقدمه:

طرح درس یا سناریوی آموزشی برای نخستین بار در سال 1918 توسط"فرانکلین بوبیت" مطرح شد و لزوم استفاده از سازماندهی در امر یاددهی – یادگیری مورد تأکید قرار گرفت. طرح درس به شکل امروزی آن، در سال 1950 به وسیله روان شناسان برجسته امر تعلیم و تربیت "بنجامین . اس . بلوم" شکل گرفت و در سال 1962 " رابرت گلیرز" نظرات تکمیلی خود را در راستای دیدگاههای بلوم مطرح کرد که تا به امروز نیز مدنظر برنامه ریزان و هدف گذاران آموزشی و دست اندرکاران امور آموزشی در سطح جهان بوده است.

در ایران حیات مجدد "طرح درس" مربوط به هشت نه سال گذشته می باشد. لزوم استفاده از طرح درس، به عنوان ابزار کارآمدی در زمینه تکنولوژی آموزشی، در خدمت افزایش کیفیت نظام آموزشی کشورمان قرار گرفت. و طرح درس به عنوان برنامه ریزی و سازمان دادن به مجموعه فعالیتهایی که معلم در ارتباط با هدفهای آموزشی، محتوای درس و توانائیهای دانش آموزان برای مدت زمان مشخص تدوین می گردد مد نظر قرار گرفت.

 از محاسن طرح درس می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1-     طرح درس به معلم کمک می کند تا پیش بینی های لازم را برای تهیه وسایل آموزشی و رسانه ها به عمل آورد.

2-     داشتن طرح درس موجب می شود که معلم به تنظیم اوقات کلاس بپردازد و از ایجاد بی نظمی در کلاس جلوگیری کند.

3-   طرح درس موجب می شود که معلم فعالیتهای ضروری آموزشی را به ترتیب و یکی پس از دیگری در مراحل و زمانهای مشخص و به شیوه های منطقی پیش ببرد و نتایج حاصل آن را برای تدریس در مراحل بعدی آموزش مورد استفاده قرار دهد.

ü  لذا جزوه ی حاضر به منظور مطالعه و استفاده همکاران محترم جهت بهبود کیفیت آموزشی و ارتقای سطح یادگیری طراحی شده است.

مراحل نوشتن طرح درس روزانه:

به طور کلی برای تهیه یک طرح درس روزانه، مراحل و نکات زیر را به ترتیب دنبال می کنیم.

1- مشخصات کلی:

ابتدا باید نام درس، موضوع درس، مدت جلسه ها شماره طرح درس، نام مدرسه، تعداد دانش آموزان، کلاس و دوره تحصیلی، نام معلم و تاریخ را در بالای صفحه کاربرگ طرح درس نوشته شود.

 2- مشخص کردن اهداف کلی، جزیی و رفتاری:

یک معلم آگاه هدفهای کلی و رفتاری موضوعی که قصد تدریس آنرا دارد مشخص می نماید.

1-2. هدفهای کلی: یک هدف کلی، یک عبارت واحد است که وضعیت فراگیر را پس از دریافت یک عمل آموزشی توصیف می کند . به عبارت دیگر هدفهای کلی آموزشی حاوی نتایجی هستند که معلم انتظار دارد، در اثر آموزشی که به دانش آموزان می دهد و فعالتیهایی از آنها برای یادگیری به عمل می آورند عاید آنان گردد. این قبیل اهداف مهم هستند و در معرض تعبیرهای گوناگون قرار می گیرند.

2-2. هدفهای جزیی: هدفهای کلی قابلیتهایی هستند که قرار است فراگیران پس از گذراندن مجموعه ای از تجارب یادگیری کسب کنندو چون این هدفها با واژه های کلی بیان می شوند معمولاً توضیح بیشتر ضروری است. این توضیح از طریق ارایه مجموعه ای از هدفهای جزیی انجام می پذیرد.

3-2. هدفهای رفتاری: پس از مشخص نمودن اهداف کلی و تجزیه آن به اهداف جزیی، اهداف رفتاری مطرح می گردد. هدفهای رفتاری عبارتند از اعمال، رفتارها ، حرکات وآثاری که قابل مشاهده کردن ، شنیدن ، لمس کردن و قابل سنجش باشند. این قبیل اهداف مشخص می سازند که دانش آموزان به هدفهای کلی رسیده اند. برای طرح هدفهای رفتاری رعایت چهار ویژگی و مخاطب، فعل رفتاری، شرایط و معیار و درجه، ضروری می باشد.

در ضمن برای تدوین اهداف در نظر داشتن سطوح مختلف حیطه های(شناختی، عاطفی و روانی- حرکتی) الزامی می باشد. توضیح آنکه دانشمندان تعلیم و تربیت هدفهای تربیتی را در سه حیطه تقسیم بندی کرده اند . تغییراتی که در اثر تعلیم و تربیت در ذهن ایجاد می شود  ماهیت آن دانش و معلومات است در " حیطه شناختی" قرار داده اند. آنچه که به ارزشها ، نگرشها و احساسات مربوط می شود در " حیطه عاطفی" و آنچه که با مهارتهای حرکتی ارتباط پیدا می کند در " حیطه روانی – حرکتی " جای داده اند.

3- وسایل آموزشی:

انتخاب رسانه های مناسب منجر به آموزش مؤثرتر خواهد شد. از یک رسانه آموزشی نمی توان در همه موقعیتهای آموزشی استفاده کرد. هر موقعیت آموزشی رسانه خاص خود را طلب می کند. بدون توجه به قابلیتهای رسانه های آموزشی در موقعیتهای مختلف، نمی توان از آنها استفاده مناسبی به عمل آورد.

برای شناسایی یک رسانه ی مناسب ، ابتدا باید به چند پرسش پاسخ داد. این پرسشها عبارتند از:

هدف از ایجاد ارتباط چیست؟ چه کسی می خواهد ارتباط برقرار کند و چه ویژگیهایی دارد؟ مخاطب ارتباط کیست؟ چه میزان پذیرش دارد؟ ویژگیهای او چیست؟ شرایط زمانی و مکانی برقراری ارتباط چیست؟ و برای انجام این کار چه امکاناتی وجود دارد؟

به طور کلی عوامل مؤثر در انتخاب رسانه ها عبارتند از: 1- نوع هدفهای آموزشی 2- ویژگیهای مخاطبان 3- روشهای فنون آموزشی 4- قابلیت رسانه برای انتقال پیام مورد نظر 5- جذابیت رسانه 6- کیفیت فنی هنری 7- عملی بودن و سهولت کاربرد 8- اقتصادی بودن.

4- روشهای تدریس: 

با پیشرفت علوم و فنون و پیچیده شدن جوامع بشری ، نیازهای فردی اجتماعی نیز پیچیده تر می شود و برای ارضای نیازهای پیچیده احتیاج به علوم و فنون پیچیده تر می باشد.

کسب علوم و فنون در سایه به کارگیری روشهای مفید و مؤثر ، جدید و کارآمد در آموزش امکان پذیر است. به همین دلیل به منظور نیل به اهداف آموزشی تعیین شده بهره گیری از روشهای تدریس و الگوهای تدریس متناسب با هدفهای درس و نوع مطالب و بحث، نوع کلاس، تعداد دانش آموزان و غیره روشها و الگوهای خاص مورد استفاده قرار می گیرد.

5- قبل از شروع درس:

هر معلمی قبل از شروع درس باید از حضور دانش آموزان آگاهی حاصل کند، همچنین مطمئن شود که آنان از سلامت روحی و جسمی برای شروع درس آمادگی دارند، زیرا دانش آموزان باید در آغاز درس احساس آرامش نمایند و مشتاقانه منتظر یاد گرفتن درس جدید باشند، پیش از شروع درس جدید چنانچه از قبل تکلیفی برای دانش آموزان تعیین شده است مورد بازدید و بررسی قرار گیرد و برنامه های دیگر با صلاحدید معلم انجام می گیرد. ولی باید توجه داشت که کارهای قبل از شروع درس نباید زیاد طول بکشد زیرا طولانی شدن این مرحله از شور و شوق اولیه فراگیران می کاهد.

 6- ارزشیابی تشخیصی:

پیش از آغاز درس جدید معلم باید رفتار ورودی دانش آموزان را مشخص سازد  دکترسیف معتقد است که : "رفتار ورودی بر آمادگی فرد برای یادگیری رفتاری تازه دلالت دارد. به سخن دیگر آنچه کسی قبلاً یادگیرفته است یا آنچه برای شروع به یادگیری مطلبی تازه ، می بایست یادگرفته باشد رفتار ورودی او نامیده می شود".

معلم قبل از شروع درس جدید باید اطمینان حاصل کند که دانش آموزان مطالب درس قبل ، به خصوص مطالبی که دانستن آنها برای درس جدید پیش نیاز محسوب می شود را می دانند. به همین دلیل به هر طریق که لازم می داند از پیش دانسته های دانش آموزان ارزشیابی به عمل می آورد. نوع ارزشیابی بستگی به نوع درس و هدفهای درسی ، می تواند از سئوال شفاهی تا آزمون کتبی متغیر باشد توجه به میزان اطلاعات قبلی دانش آموزان، از این بابت که سطح درس دادن براساس آن تنظیم شود، ضروری می باشد.

 7- آماده سازی:

آماده سازی فعالیتی است که معلم از طریق آن سعی می کند ارتباط معنی دار بین تجربیات قبلی و انتظارات و نیازهای شاگردان با هدفهای آموزشی کلاس برقرار کند. معلم پیش از آنکه مطلب اصلی را به دانش آموزان ارایه دهد باید ذهن و حواس آنها را برای آموختن درس جدید جلب نماید. به طور کلی هدف از آماده سازی عبارت است از تمرکز بخشی حواس فراگیران، معرفی ضمنی غیرمستقیم موضوع درس به ایجاد علاقه و انگیزه و کنجکاوی در دانش آموزان برای یادگیری مطلب جدید.

معلمان پدیدآورنده ی موقعیتهایی هستند که در کارآموزان و دانش آموزان ایجاد انگیزه کنند و آنان باید موضوعات درس و سایر مواد آموزشی را به گونه ای آراسته ترتیب دهند که نیازهای فراگیرندگان برآورده شود.

 8- ارائه ی  درس:

این قسمت اساس طرح درس را تشکیل می دهد و باید به کاملترین وجه تنظیم گردد. درس جدید باید بر پایه دانسته ها و تجارب قبلی دانش آموزان طراحی و ارایه گردد، بطوریکه ارتباط منطقی درس جدید با مرحله آماده سازی حفظ گردد. مطالب ارایه شده باید دارای پیوستگی و نظم منطقی باشد. معلم باید فعالیتهایی را که به روشها و فنون تدریس مربوط می شود در ارایه درس به اختصار مشخص نمایدو تنها نام بردن از عنوان کلی روشها و الگوهای تدریس کافی نیست بلکه لازم است نوع فعالیتهایی را که معلم می خواهد در جریان ارایه ی درس انجام دهد در این قسمت قید نماید.

9- خلاصه گویی و نتیجه گیری:

در این مرحله آموزگار خلاصه ای از مطالب مورد آموزش یا به اصطلاح چکیده مطالب را طوری ارائه می دهد که دانش آموزان خود نتیجه گیری کرده و به هدف نهایی دست یابند.

 10- ارزشیابی تکوینی: (پایانی)

پس از پایان یافتن تدریس ، معلم از نتیجه ی کار خود و میزان آموخته های دانش آموزان ارزشیابی به عمل می آورد. ارزشیابی تکوینی می تواند جزء فعالیتهای تکمیلی نیز به حساب آید مانند بازدید دفترهای تمرین به منظور رفع اشکالهای موجود ، جمع آوری پاسخ های دانش آموزان در مورد سئوال مطرح شده در کلاس ، ثبت اشتباهات دانش آموزان در دفتر جبرانی و دقت در رفتارهایی که نشانه علاقه مندی و یا عدم علاقه دانش آموزان نسبت به درس نیز می تواند در ارزشیابی تکوینی قرار گیرد.

1۱- فعالیت خارج از کلاس:

در این قسمت کلیه ی مواردی که دانش آموز می بایست در محیط خارج از کلاس و خانه از قبیل حل بعضی تمرین ها ،   تهیه ی گزارش ، تحقیق ، جمع آوری اطلاعات و... درج و از دانش آموزان خواسته می شود مطالب و لوازم را تهیه کرده و برای جلسه ی آینده به کلاس بیاورند. 

 تذکر: زمان بندی طرح درس نیز به تناسب و صلاحدید معلم و توانائی دانش آموزان بر حسب یک جلسه آموزشی بین بندهای 5 تا 10 یعنی قبل از شروع درس، ارزشیابی تشخیصی، آماده سازی، ارایه درس ، ارزشیابی تکوینی تقسیم می گردد.



تاريخ : 90/09/08 | 22:29 | نويسنده : سیدعلی کاظمی ورزنه |